Mammaer pleier ikke å gå i fengsel

I dag blir Martin 11 år. Han sitter sammen med bestemor, bestefar, far og sin lillesøster og spiser kake. Alle som han er glad i er der, men ikke mamma. Det er gått fem måneder, ni dager og 3 timer siden sist Martin så mamma. Han kjenner tårene presser bak øynene og knip i magen forteller ham at han er i ferd med å få løs mage igjen. Han svaner mamma. Han savner mamma, latteren hennes, favnet, omsorgen, sykkelturene, måltidene sammen med henne alt det de gjorde sammen. Han kjenner han blir kvalm. Han hater det som skjer med kroppen hans. Det skjedde også den dagen politiet kom og hentet mamma. Siden har han bodd hos sin far og hans nye familie. I en annen by.
Ensomme barn!
Det er ingen her som vet at hans mamma er i fengsel. Det skal han ikke fortelle til noen heller. Det har han og pappa blitt enig om. Han har en hemmelighet han ikke kan fortelle noen i klassen. Ikke bestekompisen sin engang. På skolen har han fortalt de i klassen at han har en mor som jobber i utlandet. Det synes guttene på skolen er stilig. Det er kult å ha foreldre som jobber i utlandet. Han kan ikke fortelle noen på skolen at han har en mamma på fengselet. Mammaer pleier ikke å gå i fengsel. Pappa og de andre hjemme vil heller ikke høre ”maset om mamma”. De hjemme vil ikke at han skal besøke mamma. Han føler seg ensom.
Bare 3 kvinnefengsler i Norge
Det er mange færre kvinner enn menn som blir fengslet. Det er 3 kvinnefengsler i Norge, men mange kvinner blir spredt på de ulike fengslene. Det kan være noen få kvinner blant et stort mannsdominert miljø. Dette kan føre til at tilbudet til kvinnene blir dårligere. Kvinner som har mistet omsorgen for sine barn, sliter med relasjonsbruddene, skammen og stigma de møter i samfunnet som er atskillig større enn det menn møter, depresjoner og andre psykososiale problemer krever en annen oppfølging enn det menn får. Kvinner i fengsel møter holdninger som viser at det er langt igjen før man kan si at de blir møtt som likeverdige og likestilt, både i fengslene og utenfor fengslet etter endt soning.
Kvinnesoning i Norge må settes på dagsorden igjen.
Kvinner i egne fengsel, kvinner i fengsel sammen med menn, kvinner på alternative soningsopplegg eller noe helt nytt. Hvordan skal vi sikre at kvinner, da spesielt mødre blir bedre ivaretatt under soning? Hvilket samfunn, stigma og eller støtte møter de i samfunnet. Noe må gjøres for å bedre deres situasjon. Norges Røde Kors har et godt tiltak for mennesker vender tilbake etter soning. (Livet etter soning : Dagsavisen) I tillegg må vi styrke støtte og hjelpen rundt barna som også lever med ensomhet, sorg og skam.

Se også: http://www.facebook.com/group.php?gid=6112458995

Loveleen Rihel Brenna
Leder Kvinnepanelet.

Advertisements

Legg igjen en kommentar

Filed under Likestilling og kvinner

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut / Endre )

Twitter picture

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut / Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut / Endre )

Kobler til %s